<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d88644137678078798\x26blogName\x3d%CE%B3%CF%81%CE%AC%CE%BC%CE%BC%CE%B1+%CF%83%CE%B5+%CF%87%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%AF\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLUE\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://allilografia.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3del\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://allilografia.blogspot.com/\x26vt\x3d510492861033858170', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

γράμμα σε χαρτί

"Στην τσέπη του παλτού σου παλιό σουσάμι, φλούδα φυστικιών και το τσαλακωμένο γράμμα μου." - Γιάννης Βαρβέρης
 

Ηλίας Κουτσούκος: Δεύτερο γράμμα


Αγαπημένη μου μαμά,

Σου γράφω γιατί αισθάνομαι πολύ μπλοκαρισμένος πάλι... Μάλιστα έχω την εντύπωση πως είμαι πολύ μπλοκαρισμένος τα τελευταία είκοσι χρόνια... Μαμά νομίζω πως αυτά τα χρόνια τα έχασα κάπου. Για να σου εξηγήσω καλύτερα μου θυμίζει εκείνη την ιστορία με το εικοσάρικο... πρέπει να ήταν γύρω στο 1960 που πρωτοβγήκαν τα μεταλλικά εικοσάρικα —θυμάσαι— κι ο μπαμπάς έφερε ένα εικοσάρικο στο σπίτι και μας το έδειξε κι εγώ ο ηλίθιος μόλις ο μπαμπάς έπεσε για ύπνο το βούτηξα μέσα απ' το μικρό του το τσεπάκι και την άλλη μέρα το μεσημέρι που γύρισε ο μπαμπάς — μετά το φαγητό— είπε κοιτάζοντας το πιάτο με τις φακές του, κάπου έχασα το εικοσάρικο που σας έδειξα χτες... και συ είπες, αποκλείεται... κάπου θα το έδωσες και δεν θυμάσαι Τζίμη... κι αυτός είπε δυο-τρεις φορές χωρίς να σε κοιτάζει, χωρίς να με κοιτάζει, το εικοσάρικο χάθηκε εδώ μέσα στο σπίτι!... κι εγώ είχα γίνει λιώμα μ' αυτό που είπε κοιτάζοντας τις φακές του... Βέβαια το ίδιο βράδυ τόβαλα πάλι στο τσεπάκι του, έκλαψα κι όλας θυμάμαι στο κρεβάτι μου αφού είχα γίνει ο κλέφτης του μπαμπά...

Μαμά, έτσι ακριβώς αισθάνομαι με τα χρόνια. Νομίζω πως τα έχασα κάπου τριγύρω μου και δεν μπορώ να κοιμηθώ, λες και τα έκλεψα εγώ απ' τον εαυτό μου...

[....] Μαμά θέλω να σου γράψω δυο λόγια για τα μαθήματα που κάνω στη σχολή. Έχω κάπου εξήντα μαθητές σε τρία τμήματα. Στη σχολή λένε πως είμαι ο καλύτερος καθηγητής αν και δεν ακολουθώ κανένα οδηγό διδα­σκαλίας, παρά τους λέω τα δικά μου πράγματα. Τα παιδιά ξέρεις θαυμάζουν τον δάσκαλο τους αν τους μιλάει στη γλώσσα τους κι εγώ έτσι τους μιλάω και τους λέω πως είναι ξοφλημένοι αν δεν μπουν στο Σύστημα αλλά παράλληλα τους βρίσκω διάφορους τρόπους να είναι μέσα στο Σύστημα και να μην είναι! Αυτό τους ενθουσιάζει πολύ! τώρα που να σου εξηγήσω ρε μαμά τι σημαίνει Σύστημα;.. είναι σαν να σε βρίζω και συ να μου λες στο τηλέφωνο., καλά-καλά παιδάκι μου αλλά να προσέχεις και να φοράς φανέλα από μέσα!. έτσι δηλαδή η αιώνια προστασία, κατάλαβες;

[....] Μαμά προχτές σε είδα στον ύπνο μου και χάρηκα πολύ. Φορούσες ένα μπεζ ταγιέρ με μεγάλα πέτα, κάτι καφετιές γόβες και τσάντα ασορτί, καδράκι του εξήντα ήσουν, μόλις λέει, είχε σχολάσει η εκκλησία κι έμπαινες σπίτι... Λιάκο! Λιακούλη, φώναξες απ' την πόρτα κι εγώ έτρεxα σφήνα στον καμπινέ να σβήσω το τσιγάρο...

Μαμά θα κλείσω τώρα και θα σου γράψω άλλη φορά γιατί είμαι κουρασμένος. Τον μπαμπά και τα μάτια σου.

Μαμά στο προηγούμενο γράμμα σ' είχα πικράνει για τον Άγιο Φανούριο και τις πίτες που κάνεις. Εντάξει, μη παίρνεις στα σοβαρά όσα σου γράφω. Πάντως στο λέω πως ο Άγιος Φανούρης σου δεν κάνει τίποτα...

Σ' αγαπώ
ο Λιάκος σου


Από το περιοδικό ΓΙΑΤΙ - τ. 179, Μάιος 1990
εκδότης: Βασίλης Β. Τζανακάρης

Ετικέτες

« Home | Next »
| Next »
| Next »
| Next »
| Next »
| Next »
| Next »
| Next »
| Next »
| Next »

At Σάββατο, Ιανουαρίου 02, 2010 11:08:00 μ.μ., Blogger μαριάννα :

Ααααααααααααααααααχ! Τι τρυφερό γράμμα! Κι αυτή η συγκατάβαση σχετικά με τον Άγιο Φανούριο... πόσο αληθινή και πόσο γλυκιά η υποχωρητικότητα του γιου που ξέρει ότι είναι παντελώς άσκοπο να προσπαθεί να πείσει τη μάνα με τη λογική και νιώθει ενοχές που προσπάθησε να το κάνει και την πίκρανε.

Καλή χρονιά Κατερίνα! Και καλή δεκαετία! Με υγεία και αυτούς που αγαπάς πάντα κοντά σου!    



At Τρίτη, Ιουνίου 15, 2010 4:34:00 μ.μ., Blogger Κατερίνα σ-Μ. :

Πώς το λέει η λαϊκή σοφία; Κάλλιο αργά παρά ποτέ;

Δεν μπορώ να καταλάβω πώς έγινε και δεν είδα τις ευχές σου! Αν και φτάσαμε κιόλας στη μέση του χρόνου δεν είναι αργά για να στις ανταποδώσω κι από δω.

Πάντως από το άλλο κανάλι, οι ευχές εκατέρωθεν δόθηκαν εγκαίρως...
:-)

Καλό καλοκαίρι!    



At Κυριακή, Ιουλίου 18, 2010 10:58:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος :

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.    



At Δευτέρα, Ιουλίου 19, 2010 1:11:00 μ.μ., Blogger Κατερίνα σ-Μ. :

Ανώνυμε,
χυδαιολογίες δεν γίνονται δεκτές εδώ. Αν εσύ εκφράζεσαι και εκτονώνεσαι μ' αυτόν τον τρόπο, να το κάνεις προφορικά στο περιβάλλον σου και όχι εγγράφως στα μπλογκς. Και αν, ντε και καλά, θέλεις να γράφεις ...κριτικές για βιβλία, να το κάνεις χωρίς να κατολισθαίνεις στην χυδαιότητα.

Το σχόλιό σου διαγράφεται - μπορείς να επαναδιατυπώσεις, αν το επιθυμείς.

Τέλος, για να μην έχεις δυσάρεστες εκπλήξεις με τα βιβλία, φρόντισε να τα αγοράζεις όντας πληροφορημένος και όχι επειδή τα βρήκες με ενάμισυ ευρώ στο παλαιοβιβλιοπωλείο.    



» Δημοσίευση σχολίου