<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d88644137678078798\x26blogName\x3d%CE%B3%CF%81%CE%AC%CE%BC%CE%BC%CE%B1+%CF%83%CE%B5+%CF%87%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%AF\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLUE\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://allilografia.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3del\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://allilografia.blogspot.com/\x26vt\x3d510492861033858170', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

γράμμα σε χαρτί

"Στην τσέπη του παλτού σου παλιό σουσάμι, φλούδα φυστικιών και το τσαλακωμένο γράμμα μου." - Γιάννης Βαρβέρης
 

ο Άγγελος Σικελιανός προς τον Γιώργο Θεοτοκά

25 Φεβ 2011


6.7.941
Πάνου Αραβαντινού 1
Αθήνα
Εκλεκτέ φίλε.

Μη στοχαστείτε πως Σας ξέχασα καθόλου όλο τούτο τον καιρό. Στις μέρες που περνάμε, η σκέψη πως υπάρχουν άτομα της ηθικής Σας και της ψυχικής συνέπειας και αγνότητας, από την ώρα που κυττάζω λίγο γύρα μου, είναι κεφάλαιο ανεχτίμητο γι' αυτή την ίδια μου ισορρόπηση μέσα στη σύγχρονην Ελληνική πραγματικότητα.

Δεν Σας εφώναξα στο μεταξύ κοντά μου, γιατί ακόμα δεν κατώρθωσα εντελώς στην επαφή μου με τους λίγους φίλους που Σας είπα, να ξεκοσκινίσω και να ξεχωρίσω τέλεια από τ' άχυρο του αδιόρθωτου νεοελληνικού ατομικισμού, τον πραγματικό «κόκκον σίτου», που δεν γνιάζεται αν πεθάνει και θαφτεί, αν είνε ν' αποδόσει!

Με κατέχει αληθινή οδύνη όταν διαπιστώνω πόσο λίγοι είνε σε θέση μεταξύ μας να εξαρτήσουν τη ζωή τους από την Ιδέα και να προσανατολιστούνε μ' ανδρισμό στις καθαρές επιταγές της, αντί να μπερδεύονται, απ' τα πρώτα βήματά τους στις κλωστές του αγιάτρευτου μικροκομματισμού! Αλλά τι μ' αυτό; Η Ελλάδα υπάρχει στην ψυχή του θείου λαού της και στους λίγους — έστω ελαχίστους — που σκέπτονται, αγαπούνε και πονούν. Και το παγκόσμιο λιχνιστήρι του Διονύσου θα βοηθήσει μια ώρα τέλος να πλησιάσει οργανικά την ιερή φυχη του λαού μας με τη θεμελιώδη αγάπη και τον πόνο των ελάχιστων! Αξίζει μόνο και για τούτη την επίσημη βαθειά μας προσδοκία να υποφέρουμε στο μεταξύ προετοιμάζοντας μερόνυχτα με την υπακοή στις πιο πηγαίες μας εσωτερικές επιταγές, τη Δημιουργία!

Φεύγω για λίγες μέρες τώρα στη Φανερωμένη ν' αναβαφτιστώ στον αέρα και στη θάλασσα και στη βαθειά συγκέντρωση. Σε λίγες μέρες θα γυρίσω κι' απ' τις πρώτες σκέψεις μου θέ νάνε να Σας δω,

Καλήν αντάμωση λοιπόν,
δικός Σας
Άγγελος Σικελιανός


Από την λέξη, τ. 24
Μάιος '83

(η φωτογραφία είναι από τον ιστότοπο των εκδόσεων
Ίκαρος)

Link:
-
για τον Άγγελο Σικελιανό, γράφει η Άννα Σικελιανού
(από τα αυτοβιογραφικά)

Ετικέτες

Μαρία Κυρτζάκη: Επιστολή στον Ιωνά

19 Φεβ 2011


...περιεχύθη μοι ύδωρ έως ψυχής
άβυσσος εκύκλωσέ με εσχάτη έδυ η
κεφαλή μου εις σχισμάς ορέων...
ΙΩΝΑΣ, Β'


Σου γράφω πάλι για την αρρώστια μου
Τις σήραγγες που διανύω ακαταπαύστως
Τον ζεστό αέρα που διατρέχει το σώμα μου.
Κι ύστερα είναι οι μεγάλες διαφημίσεις που καθορίζουν τα πρόσωπα
Η φωνή που δεν θα φτάσει στα χέρια σου
Σωστά ναρκωμένη στο αεροστεγές της περίβλημα.

Με αίμα και ιδρώτα πληρωμένο οι τοίχοι
Τύμπανα διαφανή
Μεμβράνες και κόκαλα διαλύονται στην ατμόσφαιρα.
Θέλω να πω για τους δρόμους που καθημερινά με καταπίνουν
Τις μεγάλες αφίσες του φοίνικα που μας καταβρόχθισε.

Δεν είναι ώρα να φοβηθείς τις απειλές Ιωνά
Ποια απειλή και ποιος βιασμός να σε εκμηδενίσει.
Στην κοιλιά του πουλιού χρωματίζεις τα χέρια σου
Ανασκαλεύεις τη μάζα που σε μπουκώνει.
Ποιο θαύμα τώρα μπορεί να σε σώσει. ΄

Τους κανόνες του παιχνιδιού τους μαθαίνεις:
Με αφομοιωμένα τα κύτταρα θα πεταχτείς
Σε κάποιο εργατικό οικοδόμημα θα λουφάξεις.

Ξέρεις εσύ τώρα Ιωνά τι γίνεται με τα θαύματα.


από το βιβλίο της Μαρίας Κυρτζάκη Στη μέση της ασφάλτου
Εκδόσεις: Καστανιώτη, 2005

- Το ποίημα συμπεριλαμβάνεται στην Ανθολογία του Ευριπίδη Γαραντούδη
Η Ελληνική Ποίηση του 20ού αιώνα - εκδ. Μεταίχμιο, 2006

(φωτογραφία: perizitito.gr)

Ετικέτες

Πινακοθήκη ~ John Held Jr. (1889–1958)

13 Φεβ 2011

6Two Women Reading a Letter6


6Woman on Bed Reading a Letter6


6Woman Reading Letter6

Ετικέτες

Χρήστος Ντάντος: Τα γράμματα

7 Φεβ 2011


Είμασταν σε παράταξη στη μεγάλη τζαμαρία
και βλέπαμε έξω που νύχτωνε
(που δεν κερδίζονταν η ατέλειωτη μέρα πες καλλίτερα)
και κάποιος το πέταξε πως φτάνει πια
έπρεπε ν' ανάψει η λάμπα μέσα μας
να διαβάσει καθένας το γράμμα
του καθενός.

Κακόμοιροι είπα
που τα γράμματά σας χάθηκαν
κι άλλων γραμμένα με μολύβι ξεθώριασαν
κακογραμμένο μελάνι κι έσταξε δισόξινος βίος
σε γλώσσα κοινή, σε γλώσσα κοινή συνταγμένοι
ως το τέλος σελίδες αδιάβαστες...

Και γύρισα στον εαυτό μου όπως σε ξένο
αρχιτέκτονα παλαβό για συλλαβογραφές
ν' αποστάζει ήχους - να μην του στάζει νόημα -
να ψιχαλίζουν τα μάτια μελάνια μπλε, μελάνια κόκκινα
όλο να χτυπιέται: τι γράφει; τι γράφει;
- νισάφι πια - εδώ τι μου γράφει;
κι ούτε που ξέρω ποιον συμπόνεσα περσότερο
ακόμη δεν το ξέρω.

(συλλογή Ο σκιέρ των σκιών - εκδ. Οροπέδιο, 2008)

Από το Πλανόδιον, τχ. 45
Δεκέμβριος 2008

Ετικέτες

ο Γιάννης Ρίτσος προς τον Τάκη Βαρβιτσιώτη

1 Φεβ 2011


Αγαπημένε Ποιητή
Τάκη Βαρβιτσιώτη,

Σ' ευχαριστώ για το μεγάλο δώρο. Η ποίησή σου λεπταισθησία, ευγένεια, καθάριος λυρισμός, απόσταγμα ποίησης' κι ο βαθύς, μυστικός, ανθρώπινος πόνος, με αυστηρό σέβας κρατημένος στα όρια της σιωπής. Και κείνες οι άξαφνες τεθλασμένες αστραπές στην αιθρία του λόγου σου:

λάμψη και άρωμα
των σκοτεινών πραγμάτων.

Και πάλι σ' ευχαριστώ και
Σε φιλώ
Με όλη μου την αγάπη

Γιάννης Ρίτσος


Από τη Νέα Σκέψη, τχ. 496 (2)
Μάρτιος 2008

Ετικέτες