<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d88644137678078798\x26blogName\x3d%CE%B3%CF%81%CE%AC%CE%BC%CE%BC%CE%B1+%CF%83%CE%B5+%CF%87%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%AF\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLUE\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://allilografia.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3del\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://allilografia.blogspot.com/\x26vt\x3d510492861033858170', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

γράμμα σε χαρτί

"Στην τσέπη του παλτού σου παλιό σουσάμι, φλούδα φυστικιών και το τσαλακωμένο γράμμα μου." - Γιάννης Βαρβέρης
 

o Friedrich Hoelderlin προς τον Christian Ludwig Neuffer

30 Αυγ 2008


Frankfurt am Main
10 Ιουλίου 1796
Αγαπητέ μου φίλε!

Υπάρχει μια ύπαρξη σ' αυτόν τον κόσμο, που όταν την ατενίζεις αρχίζεις να αναθεωρείς τις σκέψεις σου γύρω από τη Φύση. Η χάρη και η μεγαλοπρέπεια, η ηρεμία και το σφρίγος, το πνεύμα και η ψυχή και το σώμα συναπαρτίζουν και συγκροτούν ένα ακτινοβόλο ον. Πρέπει να με πιστέψεις. Δύσκολο είναι να συντεθεί και πάλι ένα πλάσμα παρόμοιο μέ αυτό. Γνωρίζεις πως ήμουν! Γνωρίζεις ότι ήμουν κουρασμένος από την καθημερινή ζωή, Ότι ζούσα χωρίς πίστη, ότι ήμουν φειδωλός σε διαχύσεις, γνωριμίες, με μια φράση, ότι ήμουν δυστυχής. Θα μπορούσα λοιπόν να γίνω αυτός που είμαι σήμερα, ευτυχισμένος καθώς αετός, αν δεν είχα συναντήσει αυτή τη μοναδική ύπαρξη, που με ανανεώνει, που μ' ανακαινίζει; που μου εμπνέει την αυτοπεποίθηση, που με χαροποιεί, που ωραΐζει τη ζωή μου μέ την εαρινή της λάμψη, μια ζωή που απαξιούσα και να τη ζήσω ακόμη; Έρχoνται στιγμές που αναπολώ τις παλιές μου μέριμνες, τους παλαιούς μου περισπασμούς. Λοιπόν: Αυτες οι μέριμνες, αυτοί οι περισπασμοί τώρα μου φαίνονται χωρίς νόημα, χωρίς ουσία! Όταν αυτή είναι παρούσα, δεν είναι δυνατόν να σκέπτεσαι και να διανοείσαι θέματα "θνητά". Ίσως σε κάποια στιγμή να μπορέσω να περιγράψω και να "σκιαγραφήσω" μια "όψη" της ύπαρξης αυτής. Μα για να γίνει αυτό, πρέπει να μου "δοθεί" μια ώρα επίσημη, ήρεμη, ευλογημένη..."


Από το βιβλίο του Bασίλη Ι. Λαζανά Friedrich Hoelderlin - Το λυρικό έργο του ποιητή - Αθήναι, 1984

Ετικέτες

Γιώργος Μανιώτης: Ανώνυμα γράμματα

26 Αυγ 2008


Επιστολή πρώτη

Είσαι ευχαριστημένος από τη ζωή σου;
Έχεις κοιταχτεί τώρα τελευταία στον καθρέφτη σου;
Είσαι ευχαριστημένος από την εικόνα που παρουσιάζεις;

«Γιατί; Τι έχω;...» θα μου πεις. «Η γυναίκα μου με κρατάει καθαρό, με φροντίζει! Aυτή αγοράζει όλα τα ρούχα μου! Τι άλλο θέλω; Εγώ δε σκοτίζομαι γι' αυτά! Ναι... είμαι ευχαριστημένος από τη ζωή μου! Έχω μια καλή δουλειά! Έχω γυναίκα που τη συντηρώ! Έχω παιδιά που τα σπουδάζω! Έχω διαμέρισμα στην πόλη! Έχω αυτοκίνητο! Έχω εξοχικό! Τι άλλο θα μπορούσα να ζητήσω; Ό,τι έβαλα στόχο στη ζωή μου το έχω καταφέρει!

»Ναι! Είμαι ευχαριστημένος από τη ζωή μου, γιατί, πάνω απ' όλα, έχω την πεποίθηση ότι έπραξα το σωστό και το πρέπον! Τι άλλο θα μπορούσα να ζητήσω;»

Αφού όλα σού πήγαν καλά και είσαι τόσο ευχαριστημένος, γιατί στα μούτρα σου υπάρχει μια τέτοια λύπη; Τα όμορφα ρούχα που σου αγοράζει η γυναίκα σου δεν κρύβουν την πίκρα που έχεις φορτωθεί. Είδες καλά μέσα στον καθρέφτη σου;

Το πρόσωπό σου έχει γίνει γκρίζο, έχει γεμίσει στάχτες από το φθόνο και τη δυσαρέσκεια. Γιατί έχεις μια έκφραση σαν να σε τραβάνε όλη την ώρα με ένα χοντρό σκοινί δεμένο από το λαιμό σου; Γιατί αυτά που ζεις σου φαίνονται όλα ένα μαρτύριο; Γιατί είσαι πάντα έτοιμος να αρπαχτείς και ό,τι έχεις καταφέρει με χίλιους κόπους και στερήσεις να τα τινάζεις όλα στον αέρα; Γιατί έχεις μείνει δίχως φίλους; Γιατί οι κουβέντες σου είναι λιγοστές; Γιατί έχεις παρατήσει τον εαυτό σου; Γιατί το φαγητό είναι η μοναδική ελπίδα και παρηγοριά σου; Τι θέλεις να μας πεις; Τι θέλεις να μας δείξεις; Τι είναι αυτό που κρύβεις και δεν τολμάς να το ομολογήσεις;
Αυτά αρκούν για πρώτη επαφή. Από δω και πέρα, κάθε βδομάδα που περνάει, θα λαβαίνεις και από ένα γράμμα μου. Σε έχω βάλει στόχο μου. Έχουμε παλιούς λογαριασμούς εμείς οι δυο.

Και μην κοπιάσεις άδικα' όσο κι αν προσπαθήσεις, ποτέ δε θα μάθεις αν το πρόσωπο που σου γράφει αυτά τα ανώνυμα γράμματα είναι άντρας ή γυναίκα!

Σε χαιρετώ, καλέ μου...


Από το βιβλίο του Γιώργου Μανιώτη ανώνυμα γράμματα - εκδ. Ελληνικά Γράμματα, 2002

Ετικέτες

Γιάννης Τσακασιάνος: Αλληλογραφία

22 Αυγ 2008


Τα γράμματά σου τα λαβαίνω τακτικά,
αλλά το βρίσκω περιττό να μου τα στέρνεις'
δε βγάζω λέξι! Ώστε μπορείς σημαντικά
να τα κρατείς όσα μου γράφεις, και τα φέρνεις
'ςτο γυρισμό σου, τι καλύτερο κι αντάμα
καθόμαστε και μου διαβάζεις κάθε γράμμα


Από την Βασική Βιβλιοθήκη - τόμος 23ος
Εκδ. Αετός, 1954

Ετικέτες

Πινακοθήκη ~ Torii Kiyomine (1787-1868)

18 Αυγ 2008

6A Girl About to Despatch a Letter6

Ετικέτες

Πινακοθήκη ~ Utagawa Kunisada (1786-1865)

3 Αυγ 2008

6Portrait of a Courtesan Reading a Love Letter6


6Woman Writing a Letter6

(του ιδίου, με ψευδώνυμο: Tsunoda Kunisada)

Ετικέτες